Życie sportowca jest piękne, tak powie każdy. Kiedy są sukcesy, zwycięstwa jest się na topie. Masz wokół siebie fanów, ludzi, którzy się z Tobą utożsamiają, rozdajesz autografy, jesteś szanowany nie za to kim jesteś tylko co w danej chwili zrobiłeś. Oczywiście są kibice, którzy wierzą w sportowca, którzy rozumieją, że jest Mu trudno, są w stanie racjonalnie ocenić sytuację, wytłumaczyć powód zniżki formy. Ale są też osoby, które popadają ze skrajności w skrajność. Kiedy nie idzie, na piłkarza się klnie, wyśmiewa, szuka się jedynie Jego błędów, pomyłek. Zapomina się co wcześniej dokonał jest się kibicem chwili, teraźniejszości. Czy to na prawdę kibic?


Zadaję to pytanie w kontekście osoby Klaasa Jana Huntelaara. Pojawiało się na Jego temat wiele plotek transferowych, które sugerowały, że Jego koniec w Milanie jest bliski. Bolące jest jednak to, że tifosi, którzy odwiedzają naszą stronę, ustosunkowywali się do tych doniesień, cytat: '' Niech idzie sobie, jest najsłabszym piłkarzem w naszej kadrze''. Teraz tej osobie, która to napisała zadaję pytanie: I co? Co teraz sądzisz? Bądź pewien, że nigdy nie nazwę Cię kibicem. Prawdziwy kibic ma wiarę, szuka usprawiedliwienia dla ''swojego piłkarza''. Jest z nim na dobre i złe. Cienka, czerwona linia- idealnie pasuję do kariery piłkarskiej.


Wchodzący w 83 minucie w Catanii Huntelaar był określany mianem totalnego niewypału, schodząc z boiska po 11 minutach gry został  okrzyknięty nowym van Bastenem. Widok radującego się piłkarza po końcowym gwizdku był bardzo wzruszający, ten, który był za każdym razem krytykowany kiedy pojawiał się na boisku w końcu mógł zabłysnąć. Miał jak każdy z naszych napastników w tym sezonie chwilę satysfakcji po strzeleniu bramki tak ważnej w kontekście walki o scudetto. Leonardo zaryzykował, wierzył, że Klaas może strzelić gola, że może dać upragnione zwycięstwo. A wy wierzyliście?  


Bycie sportowcem nie jest łatwe, potrzeba wielu wyrzeczeń, poświęceń. Trudno jest wejść na sam szczyt o wiele łatwiej jest z niego zejść. Ale czy my za te wszystkie poświęcenia, za te chwilę wzruszeń, radości, dumy, że jestem kibicem Milanu nie jesteśmy im coś winni? Czy jak Seedorf zagra słabiej to od razu można na niego bluzgać? Pato nie może mieć gorszych momentów? Ronaldinho musi być ciągle na cenzurowany? Łatwiej jest krytykować niż zrozumieć, chwalić pod wpływem emocji niż na chłodno ocenić sytuację. Drodzy kibice wierzcie w Milan i go szanujcie. Nie tylko wtedy, kiedy jest dobrze...

*Ten felieton zostawiam dla Waszych refleksji.