Wielu z nas, fanów Milanu wiąże duże nadzieje z nadchodzącym letnim okienkiem transferowym. Po niezbyt obfitych w trofea latach, większość uważa, że nadszedł kres epoki ‘mistrzów’ i czas wziąć się za poważną ‘reformację’ składu. Niestety, nasz główny sponsor Silvio Berlusconi nie jest skłonny jak za dawnych lat podjąć się inwestycji w wielkich piłkarzy, których sprowadzenie oznaczałoby pełną mobilizację do walki o Puchar Europy i Scudetto na krajowym podwórku. Z niezrozumiałych dla kibiców przyczyn, właściciel naszego ukochanego klubu uparcie twierdzi, że skład Milanu jest kompletny i jesteśmy w stanie z powodzeniem walczyć na wszystkich frontach futbolowych rozgrywek. Całe szczęście, że nasz zarząd a przede wszystkim prezes Adriano Galliani jest wielkim profesjonalistą i nawet korzystając z niewielkich zasobów pieniężnych potrafi sfinalizować ciekawe transfery. Chciałbym jednak dodać, że na ‘super zakupy’ w postaci gwiazd skali: Torresa, Fabregasa czy Ribieriego nie mamy co liczyć i moje dywagacje dotyczące roszad w kadrze Milanu będą pozbawione rozmyślań z gatunku ‘transfer fiction’.
 

Nie trzeba być kibicem Milanu i dogłębnie badać sytuację zespołu, aby zauważyć gdzie potrzebny jest największy nakład finansowy, aby móc walczyć znowu o najwyższe cele. Obrona, która przez lata była wizytówką zarówno il Diavolo jak i całej Serie A, jest w tym momencie największym problemem. Wystarczy cofnąć się myślami do ostatniego meczu w Lidze Mistrzów. Manchester mimo tego, że nie skonstruował dużej liczby akcji, zdołał strzelić aż 3 bramki. Jest to wynik świadczący o nieudolności obrony Milanu jako jednostki. Skrzydła obrony Rossonerich są od kilku lat bardzo zaniedbywane i brakuje następców dla Cafu i Serginho (trudno nazwać takowymi Oddo czy ‘transformację’ Jankulovskiego na defensywnego skrzydłowego). Myślę, że pierwszym celem transferowym powinien być prawy obrońca (Antonini na lewej flance wydaje się być co najmniej akceptowalnym rozwiązaniem, w porównaniu do naszego ‘jeźdźca bez głowy’ Abate). Niestety próżno szukać na razie informacji o zainteresowaniu zawodnikiem na tą pozycję, gdyż zarząd Milanu próbuje za wszelką cenę wylansować Ignazio na ‘spadkobiercę’ Cafu. Cóż wielokrotnie władze najbardziej utytułowanego klubu świata udowadniały, że uczą się na błędach, dlatego życzę z całego serca, żeby albo wreszcie przejrzeli na oczy, albo Abate dojrzał jako zawodnik i zaczął grać na poziomie reprezentacyjnym, czy mistrzowskim. Do niedawna wiele słychać było o wzmocnieniach lewej strony obrony (przede wszystkim postać Garetha Bale’a była obecna w mediach w kontekście rychłego transferu do Milanu, ale też zawodnik Arsenalu – Gael Clichy jak i Lyonu – Bastos –który jest bardzo uniwersalnym zawodnikiem i może występować również na pozycji lewego obrońcy), lecz wobec rozkwitu formy naszego ‘wiecznego młodzika’ Antoniniego wszystko uzależnione będzie od jego występów po powrocie z kontuzji. Trzecim w kolejności koniecznym uzupełnieniem składu obrony jest rezerwowy środkowy defensor. Łączy się to przede wszystkim z tragiczną formą niedawnej podpory Milanu – Kachy Kaladze. Nazwiskami wymienianymi przez źródła związane z Milanem są: Kjaer – młody i świetnie spisujący się obrońca Palermo, Bonucci –równie młody i bardzo ciekawy stoper Bari, jak i Astori – nazwisko z pewnością niecieszące się taką renomą wśród specjalistów Serie A w porównaniu z wcześniej wymienionymi, za to bardzo cenione przez zarząd (prawdopodobnie głównie, dzięki niskiej cenie, uwarunkowanej tym, że jest to nasz wychowanek i posiadamy połowę jego karty). Reasumując uważam, że władze Milanu nie wzmocnią znacząco naszej obrony. Myślę, że w następnym sezonie Milan nadal będzie grał podstawowym kwartetem w postaci:

Antonini -T.Silva-Nesta-Abate a w postaci rezerwowych wystąpią Astori i niezawodny ‘mistrz’ Zambrotta.

 

Jestem również bliski pewności, że nasz zarząd wypowie się w tej sprawie jednoznacznie, mianowicie przypomni każdemu kibicowi, że do składu po długiej absencji wraca Bonera i należy dać mu szansę (akurat jego gra na środku, wydaje się być akceptowalna jako rezerwowego lecz eksperymentowanie w postaci stawiania go na skrzydłach to już gruba przesada) oraz Onyewu który również czeka na swoją szansę. Kończąc zapowiadam następne dwa felietony dotyczące formacji pomocy jak i ataku w których mam nadzieję zawrę więcej pozytywnych teorii i przypuszczeń odnośnie letniego mercato.