Wielu fanów rossoneri było rozczarowanych działalnością klubu latem ubiegłego roku. Największa gwiazda Drużyny, Kaka, został sprzedany za 65 milionów € do Realu Madryt. Na stałe do Bordeaux trafiła również ostatnia nadzieja na lepszy sezon, Yoann Gourcuff. Jedynym droższym piłkarzem sprowadzonym do Milanu był Klaas-Jan Huntelaar, który jak obecnie wiadomo zupełnie nie radzi sobie na boisku. Do gry w podstawowej jedenastce latem mógł również dołączyć środkowy obrońca Thiago Silva, który został zakupiony w grudniu 2008 roku. Inter i Juventus w tym czasie dokonały znaczących wzmocnień. Oto przykładowi piłkarze, którzy przybyli do Interu w letnim okienku transferowym:  Sneijder, Eto'o, Lucio, Thiago Motta czy Diego Milito. Ci zawodnicy są teraz w finale Ligi Mistrzów, a prezydent Moratti na pewno nie żałuje podjęcia takich inwestycji. Wierni fani Milanu nie ukrywali swojego rozczarowania, liczba sprzedaży karnetów spadła o prawie 50 procent (z ponad 41.000 w latach 2008-09 do ok. 25.000 w tym sezonie).

Początkowo Milan miał pewne problemy. Mówi się, że wygrany mecz z Romą był punktem zwrotnym w ekipie rossoneri. Leonardo poukładał drużynę i znalazł odpowiednią formację. Wszystko wyglądało coraz lepiej, Milan zbliżał się do lidera Serie A i był nawet bardzo bliski wyjścia na prowadzenie. Pomimo świetnej pracy Leonardo, drużyna odpadła jednak z Champions League już w 1/8 rozgrywek z Manchesterem United. Były jeszcze szanse na zdobycie Scudetto, jednak i one zostały rozwiane w końcowej fazie sezonu. Do czasu meczu z Fiorentiną, który został rozegrany 1 maja, nawet trzecie miejsce było mocno zagrożone, jednak Milan zdołał wygrać to spotkanie i jest bardzo blisko osiągnięcia tego co w tym momencie najważniejsze, czyli zakwalifikowania się do przyszłorocznej edycji Champions League bez eliminacji. Jednak to nie koniec zmian w Milanie, po tym sezonie najprawdopodobniej klub opuści trener Leonardo. Powód odejścia jest prosty, panu Berlusconiemu nie podoba się praca Brazylijczyka. Jak to niedawno powiedział pan prezydent: "upór oraz słabe wyniki zmuszają mnie do podjęcia takiej decyzji".  Jednak czy to rozwiązałoby problemy czerwono-czarnych? Wydawałoby się, że Leonardo wydostał Milan z dołku, że bez jego pracy byłoby znacznie gorzej, a teraz miałby opuścić klub? Czy rzeczywiście wina leży w pracy trenera? Cóż, chyba bardziej Milanowi przydaliby się nowi zawodnicy, niż wymiana szkoleniowca. W dodatku ciągłe problemy ze zdrowiem czołowych piłkarzy nie pozwalały na zdobycie jakiegokolwiek z trofeów.

Mimo zdementowania cytatów Berlusconiego przez Adriano Gallianiego, zdecydowanie znaczna większość fanów uważa, że Leonardo będzie musiał szukać pracy gdzie indziej. Mówi się, że Leo miałby zostać trenerem reprezentacji Brazylii, po tym jak po MŚ odejdzie Carlos Dunga. Niemniej jednak dotychczasową pracę Leonardo w Milanie trzeba ocenić na wzorową. Znalazł odpowiednią taktykę i mógł zdobyć naprawdę wiele, gdyby nie nękające kontuzje znaczących piłkarzy w kluczowych momentach sezonu. Powtórzyłem kwestię z urazami zawodników, ponieważ jest to na pewno usprawiedliwienie Brazylijczyka z braku osiągnięć.

Sezon się kończy i nadchodzi czas na przemyślenia i oceny. Poniżej opisanych zostanie pięciu zawodników, którzy zostali nominowani przez stronę internetową goal.com, na piłkarza sezonu 2009/2010 w drużynie Milanu. Jak najbardziej zgadzam się z tymi kandydaturami, jednak osobiście chętnie zobaczyłbym w tym opisie również Thiago Silve. Na pewno obrona Milanu wyglądałaby znacznie gorzej bez tego zawodnika. Jednak Brazylijczyk jeżeli dalej będzie prezentował taką grę, lub rozwijał się jeszcze bardziej, to w stu procentach nie raz jeszcze będzie ogłaszany piłkarzem sezonu. Oto ci "najlepsi" wypisani w kolejności losowej:

1) Alessandro Nesta - Mimo groźnej kontuzji i problemów w sezonie 2008-09, Włoch wrócił do gry jak nowo narodzony. Razem z Thiago Silvą stanowił mur nie do przejścia na środku obrony. Jego najważniejsza cecha to waleczność, często niedoceniana i zauważalna dopiero w trakcie nieobecności piłkarza. Milan grający bez Nesty miał wielkie problemy w obronie, brakowało spójności. Włoch pokazał również, że potrafi strzelać bramki. Przypomnijmy ten wspaniały mecz z Chievo, kiedy to Nesta strzelił w końcówce spotkania dwie bramki, a Milan wygrał wtedy 2:1.

2) Alexandre Pato - Jego cechy szczególne to dynamizm i ambicja. Okazał się kluczowym piłkarzem w taktyce Leonardo (formacja 4-3-3). Brazylijczyk zdobył 12 goli w 21 spotkaniach ligowych, w tym dramatyczny zdobyty w ostatnich sekundach  gry przeciwko Fiorentinie na 2:1. Pato zabłysnął również w Champions League, w historycznym zwycięstwie nad Realem na Santiago Bernabeu Pato trafił dwie bramki, a Milan wygrał wówczas 3:2. W meczu rewanżowym nie został zaliczony jego słuszny gol, sędzia odgwizdał faul. Warto również wspomnieć, że Milan z Pato okazał się znacznie groźniejszy przeciwko Manchesterowi. W rewanżowym spotkaniu, gdy młodego zawodnika na placu gry nie było, ekipa rossoneri przegrała aż 4:0.

3) Nelson Dida - Wszyscy bramkarze (oprócz Flavio Romy) mieli okazje wykazać się na boisku. Dida, który jak mówiono "lata świetności ma już za sobą", okazał się najlepszym spośród goalkeeperów. Poza tym Brazylijczyk był najmniej podatny na kontuzje. Dida miał w tym sezonie kilka wpadek, jednak zdecydowanie więcej razy stawał się bohaterem spotkania. W meczu z Realem, gdy zdarzył mu się kiks, szybko zmienił swoją postawę i do końca meczu bronił fantastycznie. W wielu meczach Nelson ratował drużynę przed utratą bramki, często w sytuacjach, które wydawały się niemożliwe do obrony. Brazylijczyk miał opuścić Milan po tym sezonie, jednak jeżeli zgodzi się na zmniejszenie płac, to kto wie?

4) Marco Borriello - Włoch miewał dni lepsze i dni gorsze. Jednak strzelił w tym sezonie w lidze 14 bramek (a to jeszcze nie koniec), w tym pięć w ostatnich pięciu spotkaniach. Bardzo waleczny, dzięki tej cesze sędzia często odgwizdywał faul w polu karnym. Borriello posiada również skłonność do strzelania pięknych bramek, w których popisuje się akrobacją (gole przeciwko Sienie i Genui)

5) Ronaldinho - Jego wkład w ekipie rossoneri okazał się bezcenny. 10 goli oraz 14 asyst w 34 spotkaniach ligowych. Sezon ten pokazał, że Dinho powoli wraca do swojej formy z lat gry w Barcelonie. Brazylijczyk ustrzelił hat-tricka w meczu ze Sieną. Pokazał się z jak najlepszej strony również w meczu z Juventusem, strzelając dwie bramki. Mimo dobrego sezonu, Ronaldinho najprawdopodobniej nie pojedzie na MŚ.

Mój głos: Ja swój głos oddałbym na Alexandre Pato. Mimo tak młodego wieku pokazał jaki jest wielki. W tym sezonie to on dał mi najwięcej radości, za co serdecznie mu dziękuję. Zawsze będę pamiętał mecz przeciwko Realowi, tą radość, kiedy młoda gwiazda strzeliła w końcówce meczu bramkę na 3:2. To było niesamowite przeżycie. Jest on dla mnie cichym następcą Shevchenki, nie nowym Shevą, ale osobą, która przejęła jego rolę w Milanie. Najpiękniejsze jest to, że Pato kocha Milan i otwarcie o tym mówi, a gdy dziennikarze pytają się go o zmianę klubu, to zawsze odpowiada to samo: "czuję się świetnie w Milanie."

To na tyle jeśli chodzi o ten felieton. Teraz trzeba dokończyć dzieło i osiągnąć trzecie miejsce i uzbroić się w cierpliwość przed następnym, miejmy nadzieję że wspaniałym, sezonem.

ZRÓDŁO: WWW.GOAL.COM   +moje opinie