Drogi Święty Mikołaju!

Początkowo myślałem, że moje listy po prostu do Ciebie nie dochodzą i z czasem traciłem jakąkolwiek nadzieję. Nie wiem czy dotrze i ten list, lecz mimo wszystko postanowiłem napisać – może uda mi się uwierzyć na nowo. Musisz wiedzieć Mikołaju, że minęły już dla mnie czasy pistoletów na kulki i wodoodpornych zegarków.  Nie interesuje mnie też rower z dwudziestoma jednoma przerzutkami czy łuk na plastykowe strzałki (swoją drogą fajna rzecz ;p). Dziś proszę o coś znacznie cenniejszego.

Kolejne moje prezenty wyglądały ładnie, ale było ich coraz mniej i bardzo szybko się psuły. Pamiętam konika na biegunach – wtedy prawie każde dziecko chciało go mieć. Mój stosunek do niego był raczej neutralny, lecz prędko okazało się, że to konik ma więcej pożytku ze mnie, niż ja z zabawy nim. Nigdy go nie oddałem, bo jak wiadomo, do prezentów trzeba mieć szacunek. Teraz konik rusza się już bardzo ociężale i chyba w końcu namówię kogoś, by go ode mnie zabrał. Obecnie mam w kolekcji dużo starych zabawek, które nadal sprawują się całkiem nieźle. Wiem, że nie będą mi służyć wieczne i kiedyś też będę się musiał z nimi rozstać. Niestety zabawek z prawdziwego zdarzenia jest już coraz mniej - większość z nich nie jest warta swej ceny, a i użyteczność pozostawia wiele do życzenia, dlatego proszę Cię drogi Mikołaju: Pomóż mi na nowo zdziecinnieć. Wiek nie ma tu nic do rzeczy.

Teraz wszystko w rękach Twoich i Twoich pomocników Mikołaju. Spraw, by te święta były naprawdę wesołe!!!