To nie będzie długi tekst. Chciałem jedynie odnotować pewne spostrzeżenie i wiążące się z tym nadzieje. Od kilku miesięcy Zlatan Ibrahimovic nie jest decydującym piłkarzem. Dlaczego? Tego za bardzo nie wiadomo. Na linii Ibra-Milan nie wydarzyło się nic szczególnego, relacje z trenerem można uważać za dobre. A jednak piłkarzowi brakuje tego błysku, stracił "koszulkę" lidera drużyny.



Zauważyłem, że ten spadek formy pokrywa się dokładnie z odpadnięciem Andrei Pirlo z gry. Najkreatywniejszy pomocnik rossonerich doznał urazu w 20. minucie meczu z Romą, który został rozegrany w ramach 17. kolejki Serie A, to była połowa grudnia. Mózg Milanu powrócił do akcji dopiero przeciwko Sampdorii po 15 kolejkach przerwy. Kontuzja piłkarza przyszła niespodziewanie. Przed spotkaniem z ekipą giallorossich, mediolańczycy rozegrali dwa wspaniałe pojedynki z Brescią i Bologną, oba zakończone Boatinhoviciem, czyli po 3-0.



Jeśli chodzi o Ibrę, to zdobył on 14 bramek w Serie A i 4 w Lidze Mistrzów. Warto odnotować, że w Champions trzy gole strzelił w meczach, w których grał również Pirlo, to samo tyczy się dokładnie połowy bramek ustrzelonych przez Szweda w lidze krajowej. Od 17. kolejki gracz tylko pięć razy trafiał celnie do siatki na włoskim podwórku.



Czy istnieje jakiś niewidzialny gołym okiem związek między kreatywnością Pirlo a formą Ibrahimovica? Moim zdaniem tak. Po prostu, Zlatan przyzwyczaił się do włoskiego stylu gry, gdzie drużyny często opierają swoją grę na kreatywnym pomocniku, który jednym podaniem potrafi przesądzić o wyniku. Na przykład, w Juventusie Ibra miał okazję grać u boku niesamowitego Pavla Nedveda. Jeśli Zlatan czuje, że ma za plecami ogromne wsparcie techniczne, to wszystko przychodzi mu z łatwością.



Przekonamy się, czy moja teoria nosi znamiona słuszności już jutro w pierwszym spotkaniu Milanu i Palermo w ramach półfinału Coppa Italia. Być może czas na kolejnego Boatinhovica?