W dobie ciągłej pogoni za pieniędzmi obecnej we wszystkich dziedzinach życia warto się zatrzymać i trochę pomyśleć. O czym? - zapytacie pewnie. Już Wam odpowiadam: o wartościach wyższych. I nie chodzi tu o sprawy religijne, raczej o własny honor i swoje dobre imię. Czy można stracić jedno i drugie kosztem pieniędzy? Jak najbardziej. Róznież w świecie futbolu. W ostatnich latach kluby piłkarskie wydają na transfery niebotyczne sumy, a niektórzy piłkarze sami nie mogą doliczyć się zer na rachunkach swoich kont bankowych. Kibice Milanu wiedzą coś o tym, jak jedną złą decyzją można stracić tak wiele na rzecz pieniędzy. Andriy Shevchenko przez swe odejście do Chelsea stracił nie tylko miłość większości kibiców, ale także opaskę kapitańską Milanu i swoją wielką formę. Jednak nie Sheva będzie głównym bohaterem tego tekstu. W związku ze zbliżającym się końcem sezonu, a także (a może przede wszystkim) z perspektywą ostatniego meczu Paolo Maldiniego w barwach Milanu, postanowiłem napisać felieton właśnie o naszym wspaniałym Il Capitano. Podsumuję tym samym jego wspaniałą 25-letnią karierę piłkarską w barwach jego jedynego ukochanego klubu. Jak wspomniałem na początku, niektórzy piłkarze robią wszystko dla pieniędzy (choć nie chodzi tu tylko o Shevę). Jednak nie Maldini. Mógł grać gdzie tylko chciał - został w Milanie. Mógł żądać ogromnych podwyżek, przecież Milan nie robiłby mu z tym problemów - nie żądał. Chciał tylko grać i wygrywać z Milanem. To było najważniejsze.



Zainspirowany artykułami w pewnym miesięczniku piłkarskim, postanowiłem sporządzić alfabetyczną listę tego, co ma związek z Paolo. Wiadome jest, że pod każdą literą można dopisać bardzo dużo słów, jednak ja wybrałem te, a nie inne i pozwólcie, że nie będę się z tego tłumaczył.



A jak Adriana Fossa. Jest wenezuelską eks-modelką i aktorką. Żona Capitano. Wzięli ślub 14 grudnia 1994 r. Urodziłą mu dwóch synów: Christiana i Daniela. Pracowała m.in. dla Versace. Wspiera swego męża w jego poczynaniach na boisku. Włoszki bardzo jej zazdroszczą, bo Paolo Maldini jest uznawany za jednego z najprzystojniejszych piłkarzy we Włoszech.



B jak Bravo Award - piłkarska nagroda dla najlepszych młodych piłkarzy w Europie przyznawana od 1978 r. przez włoskie pismo Guerin' Sportivo. Maldini otrzymał ją w 1989 r. i było to jedno z jego pierwszych indywidualnych odznaczeń.



C jak Capitano. Paolo Maldnini otrzymał ten przydomek, gdy przejął opaskę kapitańską po Franco Baresim w 1997 r. i nie rozstaje się z nią do teraz. Jest jednym z najdłużej panujących kapitanów w historii Milanu - prawie 12 lat z opaską to nieprzeciętny wyczyn.



D jak debiut. W dorosłej kadrze Milanu Capitano po raz pierwszy zagrał w wieku 17 lat, 20 stycznia 1985 r. w zremisowanym 1:1 meczu z Udinese Calcio.



E jak EURO. Maldini grał w tym turnieju trzykrotnie, jednak nigdy nie poznał smaku zwycięstwa. Italia raz zdobyła drugie i raz trzecie miejsce. Reprezentacja w ogóle nie przynosiła Capitano sukcesów w wielkich turniejach. Największym dokonaniem było Wicemistrzostwo Świata z 1994 r. Może byłoby inaczej, gdyby Maldini nie zakończył kariery reprezentacyjnej po mundialu w Korei i Japonii, a Marcelo Lippi powołałby go na Weltmeisterschaft 2006 w Niemczech.



F jak Franco Baresi. To on wprowadził Maldiniego do ścisłej światowej czołówki, był idealnym wzorem do naśladowania, a Paolo nauczył się od niego wszystkiego, co najlepsze. Sam Franco powiedział niedawno, że jest bardzo szczęśliwy, że mógł grać w jednej drużynie z Paolo.



G jak gole. Paolo Maldnini jako nominalny środkowy obrońca nie miał za zadanie ich zdobywania. Jednak w swojej karierze strzelił ich dla Milanu 33. Ma jeszcze dwa mecze na powiększenie swego dorobku bramkowego, więc kto wie...



H jak historia. Przez wielu znawców i nie tylko (także przeze mnie) Paolo Maldini uchodzi za najlepszego obrońcę w historii piłki nożnej. Jego gra była zawsze elegancka i czysta. Nikt nigdy nie narzekał, że Maldini zrobił mu krzywdę brutalnym wejściem, czy że został przez niego obrażony.



I jak Istambuł. Już w pierwszej minucie meczu z Liverpoolem po rzucie wolnym Pirlo, Maldini zdobył bramkę, która, jak się okazało, była najszybsza w historii finałów Ligi Mistrzów. Po pierwszej połowie Milan prowadził 3:0 po dwóch bramkach dołożonych przez Hernana Crespo. Jednak tego, co stało się w drugiej połowie nikt nie potrafi wytłumaczyć. Remis 3:3 i porażka w rzutach karnych były ogromnym ciosem dla Rossonerich. Jednak Capitano zachował zimną krew i powtarzał: "jeszcze kiedyś się uda..." I udało się, dwa lata później.



J jak Jankulovski. 16 lutego 2008 r. w meczu 23 kolejki Serie A z Parmą, Paolo zmienił Czecha w 68 minucie i tym samym zaliczył swoj 1000 mecz w profesjonalnej karierze.



K jak Kaka'. Niedawno pojawiły się w mediach informacje, że Maldini osobiście namaścił Brazylijczyka na nowego Capitano. Ile w tym prawdy i czy w ogóle jest taka możliwość, przekonamy się wkrótce. Do tej pory głównymi faworytami do przejęcia opaski byli Massimo Ambrosini i Gennaro Gattuso...



L jak lata, które nieubłagalnie lecą. W tym roku Paolo skończy 41 lat, jednak gra tak, jakby był dopiero po trzydziestce. Szczególnie w tym sezonie imponuje formą fizyczną. Początkowo miał grać tylko w ważniejszych meczach, jednak kontuzje Nesty, Kaladze i Bonery zmusiły Carlo Ancelottiego do wystawiania kapitana zespołu w pierwszym składzie. Wyszło to drużynie na dobre, bo wraz z Giuseppe Favallim stworzyli jeden z najlepszych duetów na środku obrony w tym sezonie w lidze. A już na pewno najstarszy (łącznie 80 lat).



M jak Maldini. To nazwisko jest znane wszystkim we Włoszech od dawna. Rozsławił je Cesare, niemal do rangi bóstwa wyniósł Paolo. Ciekawostką jest fakt, że "Maldini" to anagram słów "di Milan", co znaczy "z Milanem". Związek chyba nie jest przypadkowy...



N jak najlepszy. Maldini zdobywał nagrody dla najlepszego piłkarza Ligi Mistrzów (2003), najlepszego obrońcy Ligi Mistrzów oraz Najlepszego Piłkarza Świata według World Soccer Magazine (1994). Dla kibiców Milanu zawsze będzie najlepszym piłkarzem wszechczasów.



O jak ojciec. Cesare Maldini jako kapitan Milanu wznosił w górę Puchar Mistrzów, jednak nigdy nie przypuszczał, że jego syn Paolo powtórzy ten wyczyn. Mało tego - okazało się, że syn był jeszcze lepszy niż ojciec, co zaowocowało  wspaniałą, 25-letnią karierą.



P jak popularność. Paolo nigdy jej nie szukał. Nie była mu do niczego potrzebna, chociaż pojawiła się po świetnych występach na boisku. Jednak woda sodowa nie uderzyła Capitano do głowy. Pozostał sobą i za to kochają go tifosi. W przeciwieństwie do innych piłkarzy (pozwolę sobie ich nie wymieniać, ale głównie mam tu na myśli pana od żelu), Paolo nie nadużywa swojej sławy i nie wykorzystuje jej do żadnych profitów.



R jak Roma. To właśnie dzisiaj w meczu z rzymskim klubem Paolo Maldini pożegna kibiców na San Siro. Miejmy nadzieję, że zrobi to zwycięsko. Szczęśliwi ci, którzy mogą tam dzisiaj być, albowiem im osobiście Paolo Maldini podziękuje za wszystkie te lata.



S jak Silva. A konkretnie Thiago Silva - zimowy nabytek Milanu. Maldini na pytanie, kto załata po nim dziurę w obronie, wskazał właśnie na młodego Brazylijczyka. Ten z kolei stwierdził, że to dla niego zaszczyt móc grać w tym samym klubie, co ktoś taki, jak Paolo Maldini.



T jak trzy. Ten właśnie numer na koszulce zostanie w Milanie zastrzeżony, tylko kolejny Maldini będzie mógł go nosić. Nie jest więc całkowicie wycofany, jak miało to miejsce z "szóstką" Baresiego.



U jak UNICEF. Capitano jest jego ambasadorem. Chętnie uczestniczy także w różnych akcjach charytatywnych. Nawet na opasce kapitańskiej nosi logo organizacji.



W jak wystarczy. Paolo wymawiał to słowo już wiele razy.,jednak za każdym razem dawał się przekonać do pozostnia na jeszcze jeden sezon. Jednak obecny sezon jest naprawdę ostatnim w jego karierze i chyba tylko cud mógłby zmienić jego decyzję...



Z jak zwycięzca. Maldini urodził się by zwyciężać. Zdobył w Milanie 7 mistrzostw Włoch, 5 Pucharów Mistrzów, 4 Superpuchary Europy, 2 Puchary Interkontynentalne, 1 Puchar Włoch, 5 Superpucharów Włoch, 1 Klubowe Mistrzostwo Świata.





Wielka szkoda, że tak wspaniały piłkarz kończy karierę. Jestem dumny, że kibicuję klubowi, który ma w swoich szeregach taką osobistość. Dziękuję Bogu, że mogłem być świadkiem przynajmniej kilku lat kariery tak zacnego zawodnika.  Nie wiem, czy pojawi się jeszcze kiedyś podobny zawodnik, wiem natomiast, że pamięć o Maldinim przetrwa przez następne pokolenia.