Od kilku tygodni jesteśmy świadkami wielkich zmian w klubie w zaskakującym jak na Milan tempie. Odszedł Paolo Maldini, odszedł Carlo Ancelotti, odszedł Kaka. Dla mnie najsmutniejsze było odejście Paolo Maldiniego. Mimo, że długo przyzwyczajał nas do swojego odejścia, wciąż nie mogę uwierzyć, że nie zobaczę nigdy więcej swojego piłkarskiego idola, legendarnej „3” na boisku. Czasem sobie myślę, że powinien odejść już po zwycięskim finale Ligi Mistrzów w Atenach, bo odejściu takiego człowieka powinien towarzyszyć wielki sukces, ale niezależnie od niego dla mnie Paolo Maldini odszedł jako zwycięzca.

Do odejścia Carlo Ancelottiego także się powoli przyzwyczajaliśmy. To przyszło mi zdecydowanie najłatwiej, gdyż sam czasem miałem drobną nadzieję na zmianę na stanowisku trenera. Do Carletto trudno mieć żal o to, że odszedł z Milanu. Życzę mu z Chelsea wielu sukcesów na ligowym podwórku. Możliwe, że Ancelottiemu w Milanie zabrakło koncepcji i pomysłów. A może po prostu motywacji? Pewne jest tylko, że piłkarze nie zachwycali i zbyt wiele razy czuliśmy rozgoryczenie i niedosyt w tym sezonie. Fakt - poziom ligi się wyrównuje, ale i Milan z roku na rok słabnie. Ostatnie poczynania transferowe zarządu potwierdzają tą tezę. Sprzedaż Kaki była błędem. Pomijając fikcyjne zyski z pamiątek, który liczy Real Madryt, dzięki którym transfer ma się zwrócić po roku – ten transfer zepsuł dobre relacje w drużynie. Ricky wcale nie musiał odejść. Mógł odmówić sam, mógł też zatrzymać go Berlusconi. Niestety właściciel Milanu najwyraźniej uznał, że skoro jest najbardziej utytułowanym prezesem w historii, to nie musi inwestować już w klub. Drużyna ma się teraz składać z młodych (i tanich) wilków. Przyglądając się ostatnim poczynaniom premiera Włoch, nie mogę się oprzeć wrażeniu, że jest bardzo zafascynowany młodzieżą. Szkoda tylko, że jedynym klubem jakim się interesuje zapracowany, pomagający biednym Silvio jest klub nocny. Mimo iż nie ma czasu na zajmowanie się Milanem, znajduje czas na imprezy (w towarzystwie m.in. dumnie paradującego z przyrodzeniem na wierzchu Mirka Topolanka), a obiektem jego zainteresowania nie jest Milan, ale osiemnastoletnia modelka Noemi Letizii...

Piłkarze czują, że coś jest nie tak i część z nich próbuje czmychnąć gdzie indziej. Pewne miejsce w składzie zawsze znajdzie się u Ancelottiego. Włoch próbuje zabrać ze sobą do Londynu kogo popadnie. Zdaniem włoskiej prasy Carletto próbował zatrudnić po kolei  Kakę, Seedorfa, Pirlo i Pato. Jak na razie skończyło się na Shevchence, dla którego najwyraźniej nie ma miejsca w Brazylii 82’ Leonardo. Swoją drogą podkradanie zawodników byłemu klubowi przez eks-trenera Milanu jest co najmniej niedżentelmeńskie.

Odnośnie nowego trenera, myślę że opinii na jego temat nie można wydawać zbyt pochopnie. Nie należy popadać hurraoptymizm ani też od razu skazywać na porażkę. Pojawiły się głosy, że Leo jest „Guardiolą Milanu”. Porównanie nietrafne, bo sytuacja Milanu jest inna niż sytuacja Barcelony. Guardiola otrzymał zespół kompletny. Obecnie Milan ciężko nazwać drużyną kompletną, dlatego przed nowym trenerem stoi bardzo ciężkie zadanie. Trzeba dać mu czas niezbędny na poukładanie drużyny i wtedy pochwalić lub skrytykować. Przede wszystkim trzeba jasno powiedzieć, że oszałamiających sukcesów przez najbliższe lata nie powinniśmy się spodziewać, bo zespół jest w przebudowie. Wierzę w klub i wolę się trzymać tego, że będzie to nowa era Milanu, a nie koniec ery naszego klubu.