W 1950 roku rozpoczęła się nowa epoka w dziejach
Milanu. W tym sezonie
AC Milan przegrał tylko 4 razy i zdobył czwarte w swej historii Mistrzostwo Włoch. Gunnar Norahl zdobył 34 bramki i tym samym po raz drugi został Królem Strzelców. W tymże sezonie wygraliśmy również Puchar Łaciński zwyciężając z OSC Lille 5:0.
W kolejnych dwóch sezonach
Milan zajmował 3. miejsca. Gunnar Nordahl zdobywał raz po raz koronę najlepszego bombardiera. W międzyczasie odeszli Gren, Burini i Annovazzi. W roku 1954 do
Milanu trafił Juan Alberto Schiaffino, urugwajski mistrz świata. W tym roku po raz piąty Nordahl był najlepszym strzelcem, a zespół nasz zdobył Mistrzostwo Włoch.
Rok później wystartowały rozgrywki o Puchar Europy, w których
Milan odpadł dopiero w półfinale. W Serie A zajęliśmy 2. miejsce, a Gunnar Nordahl przeniósł sie do AS Romy. W następnym roku pod wodzą trenera Giuseppe Vianiego po raz szósty zdobyliśmy
Scudetto, ale w sezonie następnym spadliśmy aż na 9. pozycję... Jednak w Pucharze Europy Milan grał koncertowe i uległ dopiero w finale przegrywająć z Realem Madryt. W 1958 dołaczył do nas José Altafini, brazyliski mistrz świata i z nim w zespole zdobyliśmy siódme już mistrzostwo. W tym czasie dla
Milanu grał już Cesare Maldini, ojciec naszego symbolu Paolo Maldiniego. W następnych latach zajmowaliśmy 3. i 2. pozycję w Serie A. Z
Milanu odszedł Nils Liedholm, ale wprowadzono Gianniego Riverę, który miał stać się podporą reprezentacji i
Rossonerich.
Przed sezonem 1961/62 do Milanu przyszedł trener Nereo Rocco, który zapoczątkował słynną taktykę catennacio oraz sprowadził brazylijczyka Saniego. W tym roku
Milan zdobył już ósme Scudetto. Rok później
Milan zajął 3. miejsce w lidze, ale wygrał po raz pierwszy Puchar Europy. Stało się to Wembley, gdzie
Milan pokonał 2:1 po golach Altafiniego Benficę, w której składzie był Eusebio. Kolejne lata nie byłu już dla nas tak udane... zajmowaliśmy 3., 2. i 7. pozycję w lidze nie odnosząc przy tym znaczących sukcesów na arenie międzynarodowej. W sezonie 1966/67
Milan zajął 8. miejsce w lidze, ale zrekompensował to swoim pierwszym zwycięstwem w Pucharze Włoch. W kolejnym sezonie
Milan grał wręcz znakomicie i wygrał Serie A już po raz dziewiąty, a Pierino Prati zdobył tytuł Króla Strzelców. Znaczącym sukcesem było też zwycięstwo w Pucharze Zdobywców Pucharów. Sezon 1968/69 był dla nas nieco mniej udany: 3. miejsce w lidze, ale za to kolejne zwycięstwo w Pucharze Europy po wspaniałym meczy 4:1 z Ajaxem Amsterdam. W tym również sezonu
Milan po raz pierwszy zdobył tytuł najlepszej drużyny świata wygrywając Puchar Interkontynentalny.
Niestety kolejne lata nie obfitowały już tak w sukcesy...
Milan zajął 4. miejsce w lidze. W roku 1972
Milan uplasował się w Seria A na 2. pozycji, przy czym wygrał również Coppa Italia. W latach następnych
Milan zajął co prawda raz 2. miejsce w lidze i wygrał w Pucharze Zdobywców Pucharów oraz Pucharze Włoch, ale późńiej gra się pogorszyła i kończyliśmy rozgrywki w środku tabeli. Dopiero w roku 1976
AC Milan wrócił na podium Serie A zajmując 3. miejsce. W roku 1977po uratowaniu się przed spadkiem klub z Mediolanu zdobył Puchar Włoch, a rok później uplasował się na pozycji 4. w Seri A. Warto zauważyć, że również w roku 1978 do Milanu przybył Franco Baresi.
