[Cubby]

Celem Milanu w sezonie 2006/2007 było wywalczenie miejsca w eliminacjach do Ligi Mistrzów i cel ten został osiągnięty.
Rossoneri rozpoczęli rozgrywki mając na koncie osiem ujemnych punktów, co znacząco zmniejszyło ich szanse na zdobycie mistrzostwa Włoch.

W trakcie sezonu był moment, kiedy drużyna prowadzona przez Carlo Ancelottiego miała realne szanse na to by powalczyć z Interem. Jednak porażka w derby definitywnie je przekreśliła, a późniejszy kryzys sprawił, że kibice Milanu niemal do samego końca nie byli pewni, czy ich zespół zajmie miejsce w pierwszej czwórce Serie A. Ostatecznie jednak Rossoneri wywalczyli czwartą pozycję, a gdyby nie ujemne punkty, wówczas wyprzedziliby Lazio.

Kaka i spółka dobrze grali na swoim San Siro, gdzie wygrali 12 spotkań, trzy zremisowali i cztery przegrali. Nieco gorzej zaprezentowali się na wyjeździe, gdzie zdecydowanie za często remisowali - aż dziewięć razy, najwięcej w Serie A. Przeciętnie spisała się obrona Milanu, która zawsze była mocną stroną tego zespołu. Rossoneri stracili 36 bramek, najwięcej w czołówce i najwięcej od sezonu 2000/2001, kiedy to zajęli w tabeli dopiero szóste miejsce.

Sporo zastrzeżeń było także do napastników. Spośród pierwszych sześciu zespołów ekipa z Mediolanu zdobyła najmniej bramek - 57, a najwięcej strzelił Alberto Gilardino - 12. Dobrze spisywał się kupiony w styczniu Ronaldo, który siedem razy wpisał się na listę strzelców, ale zawiedli Ricardo Oliveira (3) i Filippo Inzaghi (2).

Rossoneri mogą za to powiedzieć, że grali najmniej brutalnie spośród czołowych drużyn. Podopieczni Ancelottiego 69 razy zostali ukarani żółtymi kartkami, z czego Gennaro Gattuso i Daniele Bonera dziewięciokrotnie. Ponadto trzy razy sędziowie wyrzucali piłkarzy Milanu z boiska - Massimo Oddo, Andreę Pirlo i Cristiana Brochiego.

źródło: www.SerieA.pl