Nereo Rocco – postać w historii Milanu i włoskiej piłki wybitna. „El Paron” jak był nazywany, czyli „Mistrz”, uważany jest za twórcę catenaccio, defensywnego stylu gry, tak hołubionego przez lata we włoskiej piłce.

Na świat przyszedł 20 maja 1912 r. w Trieście. Jako skrzydłowy był zawodnikiem takich klubów jak Triestina, Napoli, Padova, natomiast trenerkę szlifował w Triestinie, Treviso i Padovie. Jako piłkarz rozegrał 278 meczów w Serie A, strzelił 69 bramek, a wszystko to w ciągu jedenastu sezonów. W reprezentacji z Półwyspu Apenińskiego zagrał raz.

Zmarł 20 lutego 1979 r.


Jako trener Triestiny, w 1947 roku, rozpoczął swoją przygodę z trenerką. Pierwszy sukces w jego karierze, to wprowadzenie Padovy do Serie A w 1953 r., z którą w sezonie 1957/58 zajął 3. miejsce, co jest najlepszym wynikiem klubu w historii.
 
W Mediolanie pracował, z przerwami, 13 lat jako trener (1961-1963, 1967-1972, 1973-1974 r.) i kolejne 4 lata jako dyrektor techniczny. Poprowadził Milan w 323 meczach. Panowanie „Mistrza” to okres ogromnych sukcesów klubu ze stolicy Lombardii. Dwa tytułu mistrza Włoch (1962, 1968 r.), dwa Puchary Europy, dwa Puchary Zdobywców Pucharów, Puchar Interkontynentalny oraz Puchar Włoch. Rocco w plebiscycie z okazji stulecia istnienia klubu został wybrany trenerem wszech czasów, warto nadmienić, iż udział w plebiscycie wzięło 140 tys. tifosich.

Nereo Rocco to nie tylko legenda Milanu, ale także duma jego rodzinnego miasta. W Trieście w 1992 r. został wybudowany stadion, który otrzymał nazwę Stadio Comunale Nereo Rocco, w skrócie nazywany Rocco.


Przygotował: Łukasz Hećman (Hetz 82)

Bibliografia:
„Słynne kluby piłkarskie – AC Milan”
Magazyn „Piłka Nożna”
Dziennik „Przegląd Sportowy”
Polska i Włoska Wikipedia
www.acmilan.com