Alberto Zaccheroni – ur. 1 marca 1953 roku w Meldoli.

Zaccheroni, po krótkiej przygodzie z piłką jako zawodnik, już w wieku 30 lat został trenerem. Zanim został doceniony i odniósł pierwszy sukces, był trenerem takich klubów jak Cosenza (pierwszy klub Alberto jako trenera), Riccione, San Lazzaro, Baracca, A.C. Venezia, Bologna F.C..

W 1997 r. po raz pierwszy objął posadę szkoleniowca drużyny występującej w Serie A. Klubem tym było Udinese Calcio. Z Udine osiągnął najlepszy wynik w historii klubu, zajmując w lidze 3. miejsce.

Świetna gra zespołu prowadzonego przez Zaccheroniego, zaowocowała angażem jako pierwszego szkoleniowca w A.C. Milan.

Za trenerem w tym samym kierunku podążyli: Oliver Bierhoff i Thomas Helveg. Przybycie nowego „nauczyciela” piłkarskiego rzemiosła odmieniło rossonerich. Po dwóch chudych latach Scudetto wróciło na San Siro. Zaccheroni zmienił taktykę zespołu na 3-5-2 i mimo, iż Lazio miało już 7 pkt. przewagi nad jego zespołem, po niesamowitym finiszu (Milan wygrał siedem ostatnich meczów) on, jego piłkarze, jak i Prezydent Berlusconi mogli się cieszyć z mistrzostwa zdobytego dokładnie na stulecie klubu. 

Kolejne sezony nie były już tak udane. O ile miejsce w lidze w sezonie (3. pozycja) było jeszcze do „przełknięcia” to odpadnięcie w grupowej fazie Ligi Mistrzów bolało bardzo.

Sezon 2000/01 był już totalna klapą – 4. miejsce w Serie A – i wiosną 2001 r. został zwolniony.

Po utracie posady w Milanie, Zaccheroni zostawał kolejno szkoleniowcem: