| Andrea Pirlo |
 |
|
Imię i nazwisko: Andrea Pirlo
Pozycja: Pomocnik
Data urodzenia: 19.05.1979
Miejsce urodzenia: Brescia, Włochy
Wzrost: 177 cm
Waga: 68 kg
Pseudonim: Metronomo, Trilly
Numer na koszulce: 21
Poprzedni klub: Inter Mediolan |
| |
|
|
W ostatnich 10 latach, kilkakrotnie dochodziło do transakcji między dwoma mediolańskimi klubami. Prawie zawsze, lepszy interes robili na tym działacze Milanu i aż dziw bierze, że włodarze Interu przez lata w końcu nie zrezygnowali z tego procederu. W całej historii transferów między tymi dwoma klubami, przedstawiciele Neroazzurich, nigdy nie ośmieszyli się tak bardzo, jak w przypadku oddania rywalom Andrei Pirlo.
Młody pomocnik pierwsze kroki stawiał w młodzieżowych drużynach Brescii. Cierpliwie uczył się piłkarskiego fachu, aż w końcu udało mu się trafić do pierwszej drużyny. Był rok 1995, gdy zaledwie 16-letni Pirlo zadebiutował w Serie A. W swoim pierwszym klubie Andrea spędził 4 lata, po czym obiecujący pomocnik sprzedany został do Interu. Wielkie nadzieje wiązano z nim nie tylko na San Siro, ale także w kontekście gry w reprezentacji. Jednak 2 lata spędzone w Interze były obustronnym rozczarowaniem. Ustawiany niemalże w ataku, Pirlo nie mógł mieć takiego wpływu na grę swojej drużyny, jakby tego chciał. Został więc wypożyczony do Regginy. Tam Andrea został liderem drużyny, występując w 28 meczach i zdobywając 6 goli. Pirlo pokazał to czego od niego oczekiwano, czyli mnóstwo niekonwencjonalnych podań, a także znakomite wykonanie stałych fragmentów gry. Nadszedł więc czas, gdy musiał to wszystko pokazać w silnym zespole- Interze. Powrót do czarno- niebieskich okazał się totalną klapą. Tylko 4 mecze i zniecierpliwiony Moratti wypożyczył Andreę do rodzinnej Brescii.
Tam Pirlo zagrał tylko w 10 meczach, przyzwalając tym samym malkontentom na krytykę i opowiadania o zmarnowanym wielkim talencie włoskiej piłki. Sam Andrea, słynący ze skromności, cichutko pracował na treningach i dużo patrzył i obserwował. A przez cały rok obiektem jego zainteresowania był kolega z drużyny, odchodzący powoli z futbolu- wielki mistrz Roberto Baggio. Pirlo podpatrywał wspaniałe rzuty wolne i karne, dopracowywał pod okiem guru dokładne co do milimetra podania i uczył się inteligentnego i efektywnego przemieszczania się po boisku.
Odmieniony, mądrzejszy pomocnik nie miał już jednak czego szukać w Interze i z pocałowaniem ręki został oddany do Milanu. Tam, nowy trener- Ancelotti, postanowił wszystko co ma do zaoferowania Pirlo, wykorzystać w 100%. Cofnął drobnego zawodnika na pozycję defensywnego pomocnika, dając mu pełną swobodę w rozgrywaniu akcji, już z własnej połowy. Dla zabezpieczenia tyłów, Pirlo został wsparty przez samego Gattuso i momentalnie wszystko zaczęło się zazębiać. Mówi się, że do dziś najlepszą decyzją w trenerskiej karierze Ancelottiego, było cofnięcie do tyłu Pirlo. Ten, z nowymi zadaniami zachwycał wszystkich fachowców, dyktując tempo gry według własnego uznania, każdą akcję przeprowadzając tak jak uznawał to za stosowne, tak jak zrobiłby to Mistrz- Roberto. Wkrótce też, specjalnością Pirlo stały się rzuty karne, nierzadko strzelane w stylu Antonina Panenki, mięciutko w sam środek, a także wykonywane precyzyjnie do bólu rzuty wolne. Już niebawem Pirlo nazywany był maestro. Ten trochę cherlawy zawodnik, jak wielki generał decydował, którą bronią zaatakować rywala w danym momencie. Z Milanem Andrea zdobył Mistrzostwo, Puchar i Superpuchar Włoch, a także Puchar i Superpuchar Europy. Choć sam często był trochę w cieniu największych gwiazd Rossonerich, tak naprawdę to właśnie Pirlo był kluczową postacią tego zespołu.
Rzecz jasna, pomocnik Milanu szybko stał się opoką narodowej reprezentacji. Zaliczył wszystkie ważne turnieje począwszy od Igrzysk Olimpijskich w Sydney, za wyjątkiem Mistrzostw Świata w 2002 roku, z których wyeliminowała go kontuzja. Nieobecność na azjatyckim mundialu, Andrea w pełni odbił sobie 4 lata później w Niemczech. Tak jak w Milanie, tak w kadrze Marcelo Lippi całą grę oddał w ręce Pirlo. Ten w pełni dowolnie rozgrywał piłkę, stając się cichym bohaterem i wodzem Squadra Azzura. Pirlo jedną bramką i kilkoma asystami przekonał wielu fachowców, że to on a nie Zinedine Zidane, był najlepszym pomocnikiem Mistrzostw. Ostatecznie w klasyfikacji na Najlepszego Zawodnika Mundialu zajął 3 miejsce za Zizou i Cannavaro. Na pocieszenie pozostała mu świadomość, że trzykrotnie wybierany był Piłkarzem Meczu na Mistrzostwach, a także Piłkarzem Finału, co było absolutnym rekordem tego turnieju.
Po tryumfie w Berlinie, Pirlo grał w kratkę. Po Mistrzostwach długo nie mógł dojść do formy. Z pewnością wpływ na to miało ogólne przemęczenie spowodowane zaledwie symbolicznym odpoczynkiem między mundialem a rozpoczęciem następnego sezonu. Andrea dochodził do siebie kilka miesięcy, by w drugiej połowie sezonu 2006/07 poprowadzić grę Rossonerich aż do pamiętnego finału w Atenach. Kolejnego sezonu Pirlo raczej nie zaliczy do udanych. Wprawdzie zdobył wraz z Milanem Klubowe Mistrzostwo Świata, jednak postawa jego i jego zespołów w Serie A, Lidze Mistrzów i w końcu na EURO 2008 pozostawiała bardzo wiele do życzenia. Nadzieje na zwyżkę formy w drugiej połowie 2008 roku zmąciła kontuzja mięśnia przywodziciela w prawym udzie, która włoskiego pomocnika może wykluczyć nawet do końca roku. Tak długa absencja z pewnością wprawiła Ancelottiego w spore zakłopotanie, bowiem jak dotąd Pirlo był fundamentalną częścią taktyki Milanu.
Andrea Pirlo to bez dwóch zdań wzór do naśladowania dla wielu młodych ludzi. Piłkarz podchodzący do każdego zagrania z największą starannością, a także człowiek, który w trudnym momencie, gdy wszyscy go skreślili, zacisnął zęby i robił wszystko, aby karta jeszcze się odwróciła. Należy mieć nadzieję, że ten „cichy wódz” będzie dowodzić liniami Milanu jeszcze przez wiele lat.
opracował: Maciek Winiarski - Wini
|
|
Wszystkich użytkowników, którzy nie moga sie wylogować prosimy o usuniecie wszystkich plikow cookies zwiazanych z acmilan24.com, dla FireFox Narzedzia, Opcje, Prywatnosc, usun pojedyncze cookies. Zmiany zwiazane sa z wprowadzeniem Blogów. Za zaistniala sytuacje przepraszamy
Regulamin w skrócie...
- Rejestracja jest darmowa i jednoznaczna z zaakceptowaniem Regulaminu.
- Redakcja zastrzega, iż niniejszy regulamin może ulec zmianie, bez konieczności informowania użytkowników.
- Nieznajomość regulaminu nie zwalnia z odpowiedzialności cywilno prawnej.
| Lp. |
+/- |
Drużyna |
Me. |
G+/G- |
Pkt. |
| 1. |
Juventus |
33/13 |
|
| 2. |
Milan |
43/19 |
|
| 3. |
Udinese |
33/20 |
|
| 4. |
Lazio |
34/22 |
|
| 5. |
Inter |
34/29 |
|
| Lp. |
+/- |
Zawodnik |
Strzelił |
| 1. |
Antonio Di Natale |
| 2. |
Zlatan Ibrahimović |
| 3. |
Rodrigo Palacio |
| 4. |
Edinson Cavani |
| 5. |
Germán Denis |
| Lp. |
+/- |
Zawodnik |
Strzelił |
| 1. |
Zlatan Ibrahimović |
| 2. |
Kevin-Prince Boateng |
| 3. |
Antonio Nocerino |
| 4. |
Antonio Cassano |
| 5. |
Alexandre Pato |
|
cała tabela
Wszelkie prawa zastrzeżone 2005-2011r. 