Imię i nazwisko: Clarence Seedorf Pozycja: Napastnik Data urodzenia: 01.04.1976 Miejsce urodzenia: Paramaribo, Surinam Wzrost: 177 cm Waga: 80 kg Pseudonim: Mousse al cioccolato, Willy Wonka Numer na koszulce: 10 Poprzedni klub: Inter Mediolan

Clarence jest jak dotąd jedynym piłkarzem na świecie, który wygrał Ligę Mistrzów z trzema różnymi klubami: z Ajaxem (1995), Realem Madryt (1998) i z Milanem (2003 i 2007). Można powiedzieć, że to przypadek, że Seedorf po prostu był w odpowiednim klubie, w odpowiednim czasie, jednak należy pamiętać, że w każdym z tych tryumfów urodzony w Surinamie pomocnik miał bardzo duży udział.

Clarence jest wychowankiem najsłynniejszej szkółki młodzieżowej na świecie, czyli Ajaxu Amsterdam. Przechodząc z kolejnych grup wiekowych, do starszych, w końcu, w 1992 roku trafił do drużyny seniorów. Spędził w niej 3 lata, zdobywając dwa mistrzostwa kraju i wspomniany już Puchar Mistrzów. Wszyscy eksperci byli zgodni, że tak jak kilku jeszcze innych zawodników tamtego Ajaxu, przed Seedorfem jest świetlana przyszłość w światowym futbolu. Grający jako prawoskrzydłowy, zawodnik wyróżniał się świetną techniką i przede wszystkim atomowym uderzeniem z dystansu.

Jako pierwsza po Holendra sięgnęła czołowa włoska drużyna- Sampdoria Genua. Tam młodziutki piłkarz naturalnie był wyróżniającą się postacią, jednak sama Sampdoria traciła na sile, względem innych gigantów calcio. Talent Seedorfa był zbyt duży, żeby grać w Genui, dlatego też nie zwlekał ani chwili, gdy pojawiła się oferta z Santiago Bernabéu. W Realu, Holender miał okazję sprawdzić się z najlepszymi. Konkurencję wytrzymał bez problemu, rozegrawszy w 4 lata, 120 meczów. Bramki strzelał od czasu do czasu, ale przeważnie były to gole przepiękne. Raz udało mu się nawet pokonać bramkarza rywali strzałem z ponad 40m i nie był to wysoki lob, tylko potężne, płaskie uderzenie prostym podbiciem. W sumie uzbierał w barwach Blancos 15 goli. W Madrycie zdobył jedno Mistrzostwo, jeden Puchar Króla i oczywiście jeden Puchar Mistrzów.

Następnym wyzwaniem w karierze, czarnoskórego pomocnika, był podbój imperium Massimo Morattiego, prezydenta Interu Mediolan. W czarno - niebieskich barwach, Clarence popadł jednak niespodziewanie w przeciętność. Grywał około 20 meczów w sezonie, sporadyczne trafiał do siatki i wydawało się, że nie wykorzysta swojego wielkiego talentu. W dużej mierze powodem słabszej dyspozycji był sam zawodnik. Wówczas mimo młodego wieku, Seedorf miał na koncie wielkie osiągnięcia, co wpłynęło demotywująco na pomocnika, który za szybko uwierzył w swój nieprzeciętny talent. Po 3 niemrawych sezonach, Holender bez żalu został sprzedany do rywala zza miedzy- Milanu. Jak się okazało, po raz kolejny Milan wzmocnił się kosztem Interu. W barwach Rossonerich, Seedorf odżył. Znów stał się podporą swojego zespołu, w pełni odwdzięczając się Carlo Ancelottiemu za zaufanie. W Milanie, Clarence gra przeważnie na lewym skrzydle, co daje mu bardzo dużo swobody, a także umożliwia zejścia z piłką do środka, w celu wykorzystania swojego atomowego uderzenia prawą nogą. Już w pierwszym roku gry w Milanie, pomocnik sięgnął po 3 w karierze tryumf w Lidze Mistrzów. Rok później dołożył jeszcze Scudetto, grając tym samym na nosie wszystkim niedowiarkom z Interu, a zwłaszcza samemu Morattiemu.

Niestety, od tamtego czasu Holender gra coraz słabiej. Dobre mecze, zbyt często przeplata ze słabymi i niemrawymi. Doszło do tego, że w sezonie 2005/06 został parę razy wygwizdany przez kibiców. Niewątpliwie zawodnik takiego formatu nie powinien pozwalać sobie na tyle bezbarwnych meczów. Nie najlepszą dyspozycję Seedorfa dostrzegł też selekcjoner Oranje - Marco van Basten. Świadom, że kłopoty pomocnika siedzą w jego głowie i mentalności, odsunął go od kadry na mundial w Niemczech. A przecież jak dotąd, Clarence wystąpił na trzech Mistrzostwach Europy i na Mistrzostwach Świata w 1998 roku we Francji. W kadrze ma już na koncie prawie 80 występów i niemożliwe żeby w wieku 30 lat, nie był w stanie pomóc swojej reprezentacji. Koniec końców, po tym jak Seedorf w eliminacjach ME 2008 zagrał łącznie zaledwie 10 minut, postanowił tuż przed turniejem (na który pewnie i tak nie zostałby powołany) tymczasowo zawiesić karierę reprezentacyjną.

Patrząc wstecz, oczywistym jest, że Seedorf ma wielkie możliwości i nieprzeciętny talent, a przyjście Ronaldinho powinno tylko zmobilizować go do jeszcze bardziej wytężonej pracy.  Pozostaje nam zatem wierzyć, że częściej będziemy w wykonaniu Clarence’a oglądać efektowne gole jak te z derbów w 2003 roku, albo rewanżu z Bayernem w 2007, niż bezbarwne występy jak choćby ten z finału w Atenach z Liverpoolem.

opracował: Maciek Winiarski - Wini